Home

Hallo allemaal!

Na een lange reis zijn we gisterochtend weer veilig thuis aangekomen!
Heerlijk, warme douche, stroom op elk moment, wegen zonder gaten, geen 'mzungu' behandeling, onze 'eigen' mensen om ons heen.
Maar wat was het een fantastische ervaring, wát een belevenissen!
Nog een paar foto's om één en ander te laten zien.
Hopelijk tot heel gauw!

Liefs Jeanet

Jambo!

Er is alweer een week voorbij gegaan sinds het vorige berichtje en we hebben weer genoeg beleefd!
We hebben een safari gedaan naar Lake Manyara, een ontzettend groen bebost natuurpark met een meer en heel veel dieren. Vooral de apen hebben ons erg vermaakt. Daarna door naar een 5sterren hotel. Er kwam een medewerkster de gordijnen dichtdoen en het bed openslaan... 3 obers rond onze tafel tijdens eten, openslaande deuren vanaf de hotelkamer met uitzicht in de Ngorogorokrater. Ontzettend mooi gebied, indrukwekkende natuur. We hebben de 'big 5' gezien! (olifant, buffel, luipaard, leeuw, neushoorn), super!!
We hebben in een vliegtuigje de Kilimanjaro bekeken, ontzettend mooi!
Moshi is een erg gezellig dorpje met de meest fantastische cappucino ooit geproefd, leuke markt en winkeltjes.

Hallo lieve mensen!

Wat is Afrika mooi! We hebben de afgelopen week genoten van de prachtige natuur en dieren in het Masai Mara National Reserve. Uitgestrekte vlaktes, mooie vergezichten, olifanten, zebra's, giraffes, leeuwen, cheeta's, gazelles, nijlpaarden, krokodillen, vogels, noem maar op!
Ook een bezoekje gebracht aan een Masai-dorp, wat nogal een schokkende ervaring was. Ze wonen in huisjes van hout, dichtgesmeerd met koeienpoep. Poep overal. Vliegen overal. Voordat we een babietje op de foto mochten zetten werden eerst de vliegen even weggejaagd. Maar we werden wel gezellig verwelkomd met een dansje.
We oefenen momenteel in 'hakuna matata', wat 'geen zorgen' betekent:
Zo kregen we de ijskaart, na lang wikken en wegen hadden we een keuze gemaakt, toen vertelde de ober dat de ijsmachine kapot was.... Nou ja, capuccino is ook lekker.

Hallo mensen!

Hier dan de alsnog een paar foto's. Deze komen allemaal nog uit Uganda.
Dat land hebben we inmiddels achter ons gelaten...
Gisteren zijn we na een 13 uur durende busrit in Nairobi aangekomen.
Gelukkig geen problemen bij de grens, het hotel is erg mooi en we hebben net een safari naar de Masai Mara geboekt!!!
Gaat helemaal goed komen dus!

Liefs RJ & J

PS. mn Ugandese nummer werkt niet in Kenia, vanaf nu ben ik weer bereikbaar op mn gewone NL. nummer
PS. 2 Dit lijkt me wel genoeg foto's...

Hallo lieve allemaal!

Het is alweer ruim anderhalve week geleden dat ik het project verlaten heb. Gelukkig kan ik de weblog nog gebruiken om jullie up to date te houden. En het is natuurlijk ook erg leuk om jullie reacties te lezen.
Vorige week woensdag ben ik naar Entebbe vertrokken waar het vliegveld is. In een busje als enige 'mzungu' tussen zo'n 30 locals, overstappen op het enorme, chaotische, onbeschrijvelijke taxipark (zie foto eerdere weblog), van de matatu over op de bodaboda (brommertje) met backpack en nog een tas, maar heelhuids aangekomen bij het hostel. Na 2 maanden hier 'gewoond' te hebben red ik me aardig!
Maar goed, donderdagavond RJ van het vliegveld gehaald, helemaal fijn, gezellig, super! Erg leuk om nu samen te reizen! De naam RJ houden we hier erin, voluit maken ze er namelijk iets van 'Rwoelf Jen' van, dus RJ is wat gemakkelijker.

Hallo lieve mensen!

Gaat de tijd in NL net zo snel als in Uganda?
De twee maanden op het project zitten er al op...
Ik heb het ontzettend naar mn zin gehad, veel gezien en ervaren. Ontzettend genoten van het van dichtbij meemaken van een andere cultuur. Tsjongejonge wat een verschillen.
Verschillen in comfort (stromend water, electriciteit (wasmachine!), een bed enz.), verschillen in gezinssamenstelling (gemiddeld 8 kinderen, als er dan eentje overlijdt dan houd je er nog een paar over), buitenechtelijke relaties (en SOA's...) en kinderen alsof het niks is. Kinderen zijn handig als oudedagvoorziening, om het land te ploegen, te koken, voor de jongere broertjes en zusjes te zorgen of water te halen. Als ze vervelend zijn geef je ze gewoon een pak slaag (met handen, stok of rubberen slang, wat je wil...)

Hallo allemaal!
 
Hoe gaat het met jullie? Blij dat de lente in aantocht is? Of is die toch nog aan het twijfelen?
Hier gaat het goed! Ik ben alweer over de helft van mn verblijf in Afrika. Het is behoorlijk druk geweest dus de tijd is omgevlogen.
In de kliniek is het best bezig nu 1 van de nurses vakantie heeft. Er waren een aantal gevallen waar ik niet erg vrolijk van werd. Een greep uit de problemen van een kliniek in Afrika:
- een jongetje kwam ernstig uitgedroogd in de kliniek. Een infuus prikken lukte niet, zelfs niet in zn hoofdje. Toen maar een maagsonde ingebracht en op die manier vocht toegediend. Aan het einde van de dag kon hij naar huis. En toen.. begon hij te braken....
Omdat hij ook bloedarmoede had, is hij uiteindelijk alsnog naar het ziekenhuis gebracht.

Hallo lieve mensen!

Hier een berichtje uit Uganda, ik leef nog en we hebben vrijwel niks meegekregen van de aardverschuiving hier zo'n 200 km vandaan.
Wel heeft het ook de afgelopen week weer erg veel geregend (dus weer problemen met mn was, hihi....). Mede door de regenval was het redelijk rustig in de kliniek. Af en toe zat ik me gewoon te vervelen, waar ik vervolgens wel ontzettend van kon genieten. Vervelen is al vrij bijzonder en dan ook nog terwijl ik in Afrika zit, hihi... Maar over het algemeen genoeg te beleven, een jongetje die met zn blote voet op een zeis heeft gestaan waardoor zijn voetzool gehecht moest worden, een meisje van 2 dat chemicalien had gedronken en uitgezogen moest worden, volleyballen met mn 'vrienden', begrafenis, boodschapjes doen in het dorpje terwijl niemand een woord Engels spreekt....
Vermaak me hier wel!!

Hallo lieve mensen!

Hoe gaat het in Nederland!?
Zo af en toe krijg ik half wat mee over kabinetsperikelen en gouden medailles, maar het zegt me hier niet zoveel.

Hallo lieve mensen!
 
Hoe gaat het met jullie? Alles onder controle?
Hier is het volop genieten! Ik verwonder me elke dag over de mensen, de manier van leven, de natuur, de vriendelijkheid, de zon, de heldere hemel bij nacht, met duizenden, duizenden sterren, zó bijzonder allemaal!
Help overdag in de kliniek, tel pillen uit, geef injecties, doe controles. Soms op huisbezoek, voor bewegingsoefeningen, injecties, controles, medicijnen langsbrengen of gewoon een praatje.
Al hoewel de meesten echt heel arm zijn, krijgen we vaak een cadeau als dank voor het bezoek. Zo hebben we gedroogd mais gehad waar we heerlijke popcorn van maken, ananas, avocado en mango’s!!! Voel me erg bezwaard dit aan te nemen, maar het weigeren is erg onbeleefd. 

Lieve mensen,

Foto's!!!

Moest vanmorgen vroeg aan jullie denken.
Ik werd rond half 8 wakker van de vogels en een haan die kraaide. Het was inmiddels licht. Langzaam ben ik opgestaan, me gewassen (met koud water, dat wel...), en ben aan de picknicktafel op de veranda gaan zitten voor mn boterhammetje met jam en een kop koffie, met uitzicht op een zonovergoten tuin/park/land/speeltuin met grazende koeien, de melkboer kwam op zn brommer melk brengen, ik heb een (hand)wasje gedaan en begon rond half 10 in de kliniek....
Bij jullie is het koud, donker en nat als je wakker wordt en bent alweer aan koffie toe als ik net begin...
Heeel veel succes daar!!!

Veel liefs

Lieve allemaal!

Er is al een week voorbij sinds ik in het vliegtuig gestapt ben.
Aan de ene kant heel kort geleden, maar wat heb ik veel meegemaakt!
Vorige week huisbezoeken gedaan bij een zieke oude vrouw. Zij woont met kinderen en klein- en achterkleinkinderen in een hutje. Een kleindochter van 19 is zwanger van haar 2e kindje, de vader van het 1e kindje is weggelopen, die van het 2e kindje is onbekend... Ze heeft zelf bijna geen kleren en helemaal niks voor de geboorte van het nieuwe kindje. In de kliniek is een bevallingstas te koop met wat noodzakelijke spulletjes, voor ongeveer 1,50 euro, maar dat kan ze niet betalen.... De oma moest behandeld worden, maar ook dat kond de familie niet betalen, dus kwamen ze met een kip aanzetten....
Ik ben overdag meestal in de kliniek aan het helpen, elke dag leer ik een beetje meer. Maar omdat de mensen vrijwel geen Engels kunnen, kan ik niet zelfstandig werken. Best lastig. 

Wat een indrukken!
Er is zoveel dat ik geen idee heb wat ik jullie moet vertellen.
De Tekera Recource Centre is een ontzetten goed lopende community. Er is een school met ongeveel 300 (!) kinderen, een bibliotheek, een craftclub (dames die eens per week bij elkaar komen om te handwerken om wat geld te verdienen) een vrij groot stuk land waar groente ed wordt verbouwd en natuurlijk de kliniek.
In de kliniek heb ik tot nu toe voornamelijk volwassen mensen en kindjes gezien met malaria en een aantal zwangere vrouwen. Super interessant.
Iedereen krijgt wat medicatie mee, paracetamol, antibiotica en vitaminen. Voor mijn gevoel schudden ze hier zo een behandeling uit hun mouw, maar dat zal vast niet zo zijn. De mensen komen in hun mooiste kleren, lopen een uur of als ze het kunnen betalen nemen ze een bodaboda (brommer met chauffeur).

Hallo allemaal!

Hier mn eerste berichtje uit Uganda!!
De reis verliep voorspoedig en inmiddels zijn we bij Bruce en Brigitte, de oprichters van Tekera aangekomen.
Het is hier warm (ook de locals vinden dat), maar fantastisch. Echt Afrika!!!
De mensen zijn onvoorstelbaar vriendelijk en behulpzaam.
Nu slapen en morgen gaan we naar het project waar we naar ons eigen onderkomen zullen gaan.
Hopelijk genieten jullie nog van de sneeuw.....
Tot de volgende keer.

Liefs Jeanet

PS. veel dank voor al jullie berichtjes, kaartjes, belletjes smsjes enz. enz.!!!!

Hallo mensen!

Nog een paar weekjes en dan is het zover...
Op zondag 31 januari hoop ik op het vliegtuig te stappen naar Uganda!
De voorbereidingen gaan mooi, het ticket is geboekt en in Tekera zijn ze op de hoogte van mijn komst. Het is de bedoeling dat ik mee ga helpen in de kliniek en huisbezoeken ga afleggen.
Ik hoop jullie via deze site op de hoogte te houden van mn belevenissen.
Liefs

PS. Wie het project wil ondersteunen (bijv. waterputten, schoolgeld, medicijnen ed.) kan een bijdrage overmaken naar:
Reknr. 121774228 t.n.v Stichting Be More Nijmegen o.v.v. Jeanet Adema